سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا








...اکسیژن مسموم

 

 

 


آواره بودنمـ... از چشم های توست ...

باور نمیکنی؟ این سیبِ کالِ توست ...!


آدمـــ نمایِ  من ...! ای ساحرِ عجیب ...

حوّای تو منمـــ...! دادی مرا فریب...!


یادمــ ... نمی رود ... ! فانوس های زرد...

با سیبـــ آمدی... در بدو .. فصلِ ... سرد...


آری دگر بس است ... این قصه از بَرَند ...

این مردمان آهنین .. کز سنگ ... بدترند ...


حالا تو نیستی و من ... اینجا غریبه ام...

جز چشمــ های هرزشان ... چیزی ندیده ام!


جز وعده های خالی و جز حرف های پوچ!

چیزی ندیده ام ... بلی ! وقت است .. وقت کوچ!


بار سفر نبسته ام ... زین خاک های شهر ...

من عابد قدیمیِ ... میخانه ام! نه دهر ...


هرچند از چشمان تو ... بیزار گشته ام ...

اما برای دلخوشی اینجا نوشته ام:


از چشم تو , من از نگاه تو ...

خسته نمیشوم! ولی زیبای من .. برو!

 

 

 

افروزبانو : نارسایی شعر رو  بذارید پای نارسایی قلم! این روز ها کمتر ... سبکسری میکند! قلمم را میگویم!

افروز بانو : مخاطب خاص ... ندارد! لطفا سوال نفرمایید !نکته بینمؤدب


نوشته شده در چهارشنبه 91/5/11ساعت 4:25 عصر به خط افروزبانو ردپای شما ( ) | |

یک تبسم!

برای_ دلمــ...

به پاس_ این همه صبر...

به شکرانه ی این همه شوق...

برایـ_ دلمـــ...

*


این روزها ...

عجیب خسته ام ...

دلم ..

"هوای تازه " ی شاملو میخواهد...

تا کنار "مزرع سبز فلک"...

جرعه جرعه " حافظ " سر بکشد...

...

دلم...

" زمستان" اخوان میخواهد ...

تا با یک " استکان چای داغ" ...

"اخر شاهنامه " را هی ورق بزند...

...

دلم ...

"کوچ" فریدون میخواهد ...

تا با " قایق سهراب"...

بروم ...

" به هر آن کجا که باشد , به جز این سرا ... سرایم..."

 

*

 

 یک دایره  سادگی ...

یک مکعب کوچک غریبی ...

دیفرانسیل خوبی آدم ها ...

جذر تمام خستگی هایم...

                   یک تکه از مساحت دنیا ...

برای....

         یک زندگی ...

                  به حجم " من"...

           بس است!

...


افروز- اردیبهشت 91- شیراز




نوشته شده در یکشنبه 91/2/17ساعت 2:57 عصر به خط افروزبانو ردپای شما ( ) | |

یک روز میان خاک و خون خواهم خفت

از دایره ی جهان برون خواهم خفت

روزی که بپرسند ز احوال زمان ...

از مردم این کران ... جنون خواهم گفت ..


من نیمه ی خالی همان لیوانم...

تنها سپر بلای این میدانم...

پیکان تمام نیزه ها سمت من است ..

من زخم نمیخورم ...همین میمانم!


در فصل خزان , بهار زردی شده ام..

با حس تو انگار , که شرطی شده ام ..

در چشم پدر هنوز من دخترکم ..

انگار نه انگار که مردی شده ام ...!


آن شب که دلم به بغض خواهد خندید ...

هر فاصله با فاجعه خواهد جنگید ...

تا لحظه ی زنده بودنم من هستم....

باشد که  ببینیم که خواهد ترسید ...!


دختر سبز شمال

...


افروز نوشت : امیدوارم نارسایی های شعر رو به بزرگواری ذهن خلاقتون ببخشید!


نوشته شده در پنج شنبه 91/1/24ساعت 6:52 عصر به خط افروزبانو ردپای شما ( ) | |

   1   2   3   4   5      >
قالب جدید وبلاگ پیچک دات نت