سفارش تبلیغ
صبا








...اکسیژن مسموم

قدم های محکم و استوار تاریخ ... زمان را با تمام ابهتش می بلعد ... 

من ...

 در میانه ی سومین دهه از سرگذشت بی تکرارم ایستاده ام ...

همه چیز در زندگی دستخوش تغییر می شود ...

                                                          حتی خاطرات ...

اما تنها این " من خالص " است که بی هیچ تغییری ... همچنان پا بر جاست!

و شاید این بیشترین دارایی یک انسان باشد!

تغییرات برای همه چیز یک مفهوم دارد اما برای واژه ی " من " ...

حتی اگر هزاران سال بگذرد باز هم ..." من "، منم! نه شخصی دیگر ...

و اگر " من" توان تغییر داشت ما چقدر سر در گم و بی دستو پا می نمودیم!...

****

سلام ...

بعد از سالها "من" دوباره برگشتم ... 



 


نوشته شده در یکشنبه 94/11/11ساعت 11:41 عصر به خط افروزبانو ردپای شما ( ) | |

با چند تا ستاره هم می شود آسمان داشت!

بی مقدمه  ...

مثل همیشه واژه ها روی سرم آوار شده اند...

                                    شبیه حس غرورانه ی انهدام یک دیوار!

چه کسی گفته که با یک گل بهار نمیشود؟

راستش من معتقدم با یک شاخه گل هم میشود بهار داشت ...

                                                 اگر دل آدم ... دل باشد!

گاهی اگر باور کنیم که آدم های آهنی هم ....

                                        گاهی کم می آورند...

               زمین که به آسمان دوخته نمی شود...

         می شود؟

دلگیرم..

         و کمی درگیر!

دلگیر از شرافتی که فروخته میشود ...

             و درگیر تعداد نجموی شمار نفس هایم!

فقط یک بیت را توی پرانتز عرض می کنم:

                           ( عمر گران مایه در این صرف شد ...

                           تا چه خورم صیف و چه پوشم شتا!)

و عمر گران مایه ی من ...

لحظه های پوچی که بی تکرار می گذرند...

تنها نوید یک درام غم انگیز از ثانیه ها را به دوش می کشند...

مرگ ثانیه ها...  مرگی جانکاه و نفس گیر !

مدام حس پاشیدگی زمان را بر در و دیوار زندگی سه بُعدی  ...  حس میکنیم...

و با دست و پا زدن بی حاصل ...

به فرورفتگی بیشتر در این باتلاق جنون آمیز فرجام میدهیم!

من معتقدم...

      اندیشه ای نو ...

                           را باید خلق کرد..

باید راهی نو ...

از بقایای انسانیت ...

به سوی شرافت...

یافت!

اگر بگذارند!

من معتقدم!

_________
آذر 92




نوشته شده در پنج شنبه 92/9/14ساعت 11:56 صبح به خط افروزبانو ردپای شما ( ) | |

بودن یا نبودن...

و مدتهاست که مسئله این نیست!

مسئله این است که زمین و زمان به هم دوخته شده اند...

یعنی من دقیقا در همان مکانی ایستاده ام که ماه ها پیش شاید هم سالها پیش ...

به آن اندیشیده ام!

به همین سادگی!

و شاید هر آنچه را که هم اکنون بیاندیشم ... بیابم!

براستی آیا زندگی همین است؟

من ... در حصار یک نیمه ی مشروع و اجتماع پسند ...

و یک نیمه ی نامشروع!

نیمه هایی که گاهی در تعامل و گاهی در تقابل با یکدیگر قرار میگیرند...

به واقع تعامل دو نیمه ی سنتی و مدرن در من ....

و تقابل خواستگاه و دست آورد هر یک ...

نیمه ی نامشروعی که با گفتن جمله ای تیر خلاص را به تمام اخلاص آدم نشانه می رود ...

راستش آدم های باهوش ... قوانین را نمی شکنند... فقط کمی آن را خم می کنند!

و شاید نیمه ی نامشروع کمی باهوش تر باشد!

من ... احساس میکنم ... هویتی در این میان به تاراج رفته است!


_______






نوشته شده در چهارشنبه 92/6/20ساعت 11:28 عصر به خط افروزبانو ردپای شما ( ) | |

<      1   2   3   4   5   >>   >
قالب جدید وبلاگ پیچک دات نت