سفارش تبلیغ
صبا


...اکسیژن مسموم


ت.ن.ه.ا.م...

یه جمله ی کلیشه ای  ...

بدون حتی یه واژه کم یا زیاد...

فقط تنهام!

نه احتیاجی به این زمان مسموم دارم واسه جون گرفتن...

نه نیازی به ترحم این فضای زهرآلود...

یه لحظه های گنگ و مبهمی هم هست ؛

که گاهی ...بیخود و بی جهت ... بی هوا میان وسط زندگیم!

تنهایی من ...

مفهومش این نیست که کسی باید باشه ...

یا کسی نیست .... که ....!

نه!

راستش ...

"فکرم " تنهاست ...

افکاری که گاهی هیچکسی درکشون نمیکنه !

واژه هایی که انگار باقی مانده ی هجوم این قوم تاتاری باشن...

دردهایی که ....

            از سر به نیست شدنِ ... نَفَس هام .... ساطع میشن!

ناشی گری های این دل دیووونه ...

دیوونگی هایی که  گاهی حتی خودمم نمیفهمم!

بلاهایی که آسمونی نیستن... ولی به حقّ النفسِ   من ...

                                                                     مدام اضافه میکنن!

راستش ...

یه جورایی ....

"خوب بودنم"

ته کشیده!

همین!!


پ.ن : عیدتون مبارک :)


نوشته شده در سه شنبه 91/12/29ساعت 1:18 صبح به خط افروز بانو - ردپای شما ( ) | |

چقدر خسته ام ...

    بوی نم میدهد ؛ دیوار های آجری این شهر!

نمِ غربت!

خسته ام از تکرار بیهوده ی ساعت ها ...

                      این زمان های وحشی !

که روح آدم را ...

            میان کالبد سیاه ابعاد ،

                   فرسوده میکند!

محدودیت این مکانی که آدم را به انزوا می کشد .

             آدم را کلافه می کند ...

چهارچوبی که نمیگذارد پایت را بیشتر دراز کنی ،

                                 بیشتر از گلیمِ ... دیگران!

همیشه یک باید ها و نباید هایی هست که مجبورت میکند خودت نباشی!

همیشه ... درگیر هنجار هایی بوده ایم که تخطی کردن از آنها ...

                                                   جُرم است !

مرزهایی از جنس درد ...

             از جنس خون ...

                                        تمام هویتم را احاطه کرده!

و درد ....

 آغاز آفرینش بود !...

                  دردِ شروعی تازه ،

      دردِ هنجار های نو!

                شاید ما خون بهایِ ...

             این همه قانونیم!!!



پ.ن : خسته ام از تکرار  زمان های وحشی ... که روح آدم را...!



                                                       


نوشته شده در چهارشنبه 91/11/11ساعت 10:25 عصر به خط افروز بانو - ردپای شما ( ) | |

روزها مقصرند...

همین هفته های گیج و گم!

پنج شنبه ...

از همه گناه کار تر است !

صبورتر که می شوم ...

            تک تک شیشه های دلم بخار میگرد...

     و آنوقت

            یک روز ...

                     میان ساعت شلوغ ذهن من ...

      سرد میشود!

                      سرد میشود تمام بخار های یخ زده!

راستش فشار های روزمره ام زیاد تر شده...

تصمیم های جدی ام بیشتر از آن چیزیست که وعده داده بودند...

            اقتدار را ...

                 هر روز تمرین میکنم!

غرور را ...

و سعی میکنم ...

راستش ... فقط سعی میکنم ...!

آرام باشم!

                           دلگرمی ام به هیچ چیزی نیست...

هیچ انگیزه ای در پس چشم هایِ خسته ام  برق نمیزند...

                                           راستش ... فقط تظاهر میکنم !

                       راستش ...

                           انسان ماندن..

                                  سخت تر از آن چیزی بود که ...

                         قصه ها میگفتند!

                 

             راستش ....

من فقط سعی میکنم...

               انسان باشم!

                        فقط سعی!

     

             

پ. ن :

به نام پدر... :(


پ. ن :

خیلی وقتا پا ورقی زندگی بقیه ام ...

دیگه مهم نیست که کجای صفحه ام ..

مهم اینه که پاورقی یعنی منبع رفتار جدید تو... پس لطفا خوب بمون!

پ.ن :

د..ل...م ! از تموم ماضی های" بعید "... تا همین حالای "استمراری" گرفته!

پ.ن :

میشه دعا کنی برم زیارت امام رضا ؟

 ... شاید آروم شم!




نوشته شده در پنج شنبه 91/10/21ساعت 11:10 عصر به خط افروز بانو - ردپای شما ( ) | |

<      1   2   3   4   5   >>   >

قالب وبلاگ : قالب وبلاگ